การต่อชีวิตคือการทำบุญที่ยิ่งใหญ่

measure

 

โดยส่วนใหญ่แล้วเวลาที่ทุกคนมีความทุกข์ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องใดก็ตามสิ่งที่คิดอย่างแรกนั้นก็คือการไปทำบุญ ซึ่งวรรณมองว่าเป็นสิ่งที่ดีอย่างหนึ่งที่ทุกคนคิดถึงการทำบุญเป็นอันดับแรก แทนที่จะคิดไปทำอย่างอื่นที่ไม่ดีและอาจจะก่อให้เกิดอันตรายต่อตนเองและผู้อื่น ซึ่งตัววรรณเองอยากให้ทุกคนคิดใหม่ วรรณคิดว่าการที่คนเรานั้นจะเข้าวักทำบุญไม่จำเป็นจะต้องทำในขณะที่กำลังมีความทุกข์ก็ได้ แต่ควรทำให้บ่อยที่สุดเท่าที่ตัวเราเองจะทำได้มากกว่า เพราะการทำบุญคือการทำสิ่งที่เป็นสิริมงคลแก่ชีวิตยิ่งทำมากเท่าไหร่ยิ่งดีกับตัวคนทำมากเท่านั้น แต่ วรรณมีเรื่องที่วรรณคิดว่าเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้องและเป็นการหาผลประโยชน์ในการเบียดเบียนผู้อื่น นั้นก็คือพวกพ่อค้าแม่ค้าตามบริเวณวัดที่มีการจับสัตว์ต่างๆ มาหาผลประโยชน์ เช่น จับนก จับปู จับปลา จับเต่า เป็นต้น มาบริการให้คนที่มีจิตใจเมตตาปล่อย แต่หารู้ไม่ว่าพ่อค้าบางคนก็ไปจับพวกสัตว์ที่เราปล่อยหรือไถ่ชีวิตของพวกเขามาหาผลประโยชน์อีก ซึ่งเป็นการกักขังและทรมารสัตว์เหล่านั้น ไม่มีที่สิ้นสุด วรรณจึงขอคัดค้านการให้มีพวกพ่อค้าแม่ค้าเหล่านี้มาหาผลประโยชน์กับสัตว์ตาดำๆ แต่วรรณก็คงจะทำอะไรมากไม่ได้ จึงอยากจะแนะนำผู้ที่มีจิตเมตตาทั้งหลายที่อยากจะไถ่ชีวิตของสัตว์จริงๆ ให้ไปหาซื้อตามโรงฆ่าสัตว์ ตามร้านอาหาร หรือที่ไหนก็ตามที่กำลังจะทำการฆ่าสัตว์เหล่านั้นมาปล่อยจะได้บุญมากกว่า แต่การที่จะปล่อยอะไรสักอย่างลงแม่น้ำก็ควรศึกษาระบบนิเวศด้วยยิ่งดีเพราะบางครั้งเจตนาที่ดีของเราอาจจะฆ่าสิ่งมีชีวิตโดยไม่รู้ตัว ซึ่งวันนี้วรรณตั้งใจที่จะมาทำบุญอยู่แล้วแต่ระหว่างทางก็เจอเจ้าเต่าตัวนี้กำลังหงายท้องอยู่กลางถนน ถ้าปล่อยไว้คงจะแห้งตายได้ วรรณจึงนำมาปล่องลงแม่น้ำในบริเวณเขตอภัยทาน เพื่อเป็นการต่อชีวิตให้กับเพื่อนร่วมโลกของเรา อย่างไรก็ตามอยากจะเตือนเพื่อนๆ ให้ทำบุญอย่างมีสติด้วยนะค่ะ

measure

philanthropy